Zgodnie z art. 74, ust. 1 pkt 5) Ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. 2021 poz. 247), dla przedsięwzięć, dla których organem prowadzącym postępowanie jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska – do wniosku o wydanie Decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, należy dołączyć wypis i wyrys z Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (jeżeli plan ten został uchwalony) albo informację o jego braku.

Informacji takich nie trzeba przedkładać w zakresie wniosku o wydanie Decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla np. drogi publicznej. Czy jednak zawsze tak jest? Zacznijmy od najważniejszych definicji.

Inwestycje, jakimi są drogi publiczne najczęściej realizowane są poprzez ich budowę, rozbudowę lub przebudowę. Definicja budowy jest oczywista. W zakresie definicji przebudowy dla dróg, należy rozumieć to jako wykonanie robót budowlanych, w wyniku których nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu. Dopuszczalne są zmiany charakterystycznych parametrów (np. konstrukcja nawierzchni), w zakresie którym, nie ma konieczności zmiany granic pasa drogowego. Zgodnie z prawe budowlanym – według orzecznictwa WSA w Poznaniu z dnia 16 stycznia 2019 r., sygn. akt: II SA/Po 730/18 – Z rozbudową mamy do czynienia w przypadku zmiany, innych poza wysokością, charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego jak kubatura, powierzchna zabudowy, jego długość czy szerokość. Rozbudową będzie zatem powiększenie istniejącego obiektu budowlanego o taki stanowiący charakterystyczny parametr budynku element techniczny, który stanowi (zewnętrzną) część obiektu budowlanego.

Co zatem MPZP ma wspólnego z powyższymi definicjami?

Bardzo często w sytuacji budowy/rozbudowy inwestycji drogowej, okazuje się, że jej realizacja wiązać się będzie z koniecznością przebudowy infrastruktury technicznej kolidującej z inwestycją
np.: przebudowy linii elektroenergetycznej poprzez zmianę lokalizacji słupa, który koliduje
z planowanym zamierzeniem budowlanym. W takiej sytuacji jeżeli usunięcie kolizji z infrastrukturą kolidującą jakim w przedstawionym przykładzie jest usunięcie słupa linii elektroenergetycznej, zostanie wykonane poza granicami pasa drogowego, dla inwestycji stanowiących przedsięwzięcie ujęte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839), konieczne jest przeanalizowanie planowanego rozwiązania kolizji poza terenem pasa drogowego, w zakresie zgodności z Miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Bardzo często usunięcie wszelkiego rodzaju kolizji z infrastrukturą, realizowane jest w ramach przedmiotowej inwestycji i mieści się w zakresie pasa drogowego. Jednakże, jeżeli nasza inwestycja drogowa, dla której zgodnie z ustawą OŚ, nie ma konieczności przedkładania załącznika jakim jest wypis i wyrys z Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo informacji o jego braku; w swoim zakresie uwzględnia przebudowę kolizji, konieczne jest zweryfikowanie czy takie działania, nie będą wykraczać poza zakres pasa drogowego – jeżeli taka sytuacja będzie mieć miejsce, należy przeanalizować takie działania zgodnie z MPZP oraz przedłożyć razem z wnioskiem właściwy załącznik pozyskany z Urzędu Gminy. Sytuacja tyczy się inwestycji, dla których właściwym organem do wydania Decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska.

Istotnym jest, że decyzję w sprawie wydania Decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia, wydaje się dla przedsięwzięcia o ustalonych parametrach w ściśle określonej lokalizacji. Informacje te są niezbędne do oceny zasięgu jak i wielkości oddziaływania inwestycji i tym samym jej wpływu na środowisko. Dodatkowo, w sytuacji braku właściwych załączników do wniosku o środowiskowych uwarunkowaniach, wniosek o wydanie Decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, może pozostać bez rozpatrzenia.

Ewa Kielka

Kierownik zespołu środowiskowego